Australië, Tasmanië: Franklin-Gordon Wild Rivers National Park
- boomvaren
- Franklin Cons. issue

externe link:
Parks & Wildlife Service
Franklin-Gordon Wild Rivers National Park ligt in het (midden)westen van Tasmanië, in het hart van het Tasmanian Wilderness World Heritage Area. Het omvat een gebied met indrukwekkende bergpieken, regenwouden, diepe rivierdalen en kloven. De Franklin River is een van de grootste niet ingedamde rivieren van Australië; stromend over 120 kilometer vanuit Cheyne Range tot in de Gordon River. Deze rivier is onlosmakelijk verbonden aan het grootste Australische natuurbeschermingsprotest dat resulteerde in het afblazen van het indammen van de Franklin River in 1983. Opvallend was het feit dat al in 1981 het Franklin Gordon Wild Rivers National Park tot stand kwam. Vervolgens werd in 1982 dit park samen met Southwest National Park en Cradle Mountain Lake St Clair National Park opgenomen in de World Heritage lijst.
De Gordon River ontspringt in King William Range ten zuiden van Lyell Highway en is ter hoogte van Strathgordon ingedamd. Lake Gordon is hierdoor ontstaan en Lake Pedder werd hierdoor vergroot. Daarna stroomt de rivier door steeds nauwere kloven. Na samenvloeiing met de Franklin River komt het aan de oostkant van Macquarie Harbour in zee uit.

Langs de Lyell Highway, die in het noordelijke deel van het park dwars door het park loopt, zijn verschillende uitkijkpunten en wandelingen. Donaghys Hill Wilderness Walk is een aanrader; het biedt prachtig uitzicht op Franklin River en Frenchmans Cap. Vanuit Strahan is het mogelijk om via Macquarie Harbour naar Gordon River, tot aan Heritage Landing te varen. Er zijn ook mogelijkheden om over het gebied te vliegen.

Nelson Falls   Frenchmans Cap Frenchmans Cap  

In 1981 werd gereedschap van steen gevonden in Kuta Kina Cave, in het lage gedeelte van de Franklin River niet ver verwijderd van het punt waar deze rivier uitkomt in Gordon River. Dit is het bewijs dat in de laatste ijstijd (13.000 tot 15.000 jaar geleden) dit deel van Tasmanië de meest zuidelijke door mensen bewoonde plek van de wereld was. Toen het weerpatroon veranderde, het ijs zich terugtrok en gematigd regenwoud verscheen, zijn de Aboriginals toen waarschijnlijk dichter naar de kust getrokken. Vele schelphopen langs de stranden en rotsen wijzen op hun aanwezigheid.
De Europeanen ontdekten Macquarie Harbour in 1815 en daarmee ook de huon pine. Om dit hout te hakken, werd op Sarah Island dat in Macquarie Harbour ligt, in 1821 een strafkolonie gesticht. Deze gevangenis werd in 1834 gesloten.