De hopplant is een tweehuizige (er zijn mannelijke en vrouwelijke planten), rechtswindende klimplant. Het heeft een uitgebreid wortelstelsel dat zich elk jaar sterker ontwikkelt. Laat in de lente worden de uitlopers om de draden gewikkeld waarna de planten snel omhoog groeien. De bloeitijd is vroeg in de zomer en de hopbellen worden in maart (herfst) geoogst. De ranken worden boven de wortel afgesneden en daarna door een machine geleid die er de hopbellen vanaf plukt. De hopbellen worden gedroogd en in balen geperst. De vrouwelijke (niet bevruchte) bloem, waar het allemaal om te doen is, bloeit uit tot een hopbel. Een rijpe hopbel heeft goed ontwikkelde harskliertjes die een stof afscheiden die humulon en lupulon bevat. Deze stoffen beïnvloeden het aroma van het bier, bepalen de bittere smaak en werken licht bacteriedodend en conserverend. Een hopbel bevat eveneens tannine dat helpt het brouwsel helder te maken en ook een conserverende werking heeft. Men maakt gebruik van niet bevruchte bloemen.
De hopteelt begon in Tasmanië rond 1840 in Derwent Valley en Bushy Park en omgeving is nog steeds de grootste hopproducent van Australië. In het noordoosten (sinds ongeveer 1970) en het noordwesten (sinds 1980) van Tasmanië zijn tegenwoordig ook hopgebieden aan te treffen. Meer dan 80% van de Tasmaanse hop wordt geëxporteerd. Tot de klanten behoren bierbrouwerijen in Europa, Azië en Noord Amerika.
Er zijn trends die de vraag naar hop zouden kunnen doen afnemen bijvoorbeeld het feit dat er sprake is van een statische of zelfs verminderde bierconsumptie en een stijgende populariteit van bier dat minder bitter smaakt. Desondanks lijkt de Tasmaanse hop een goede marktpositie te kunnen behouden. In Tasmanië is namelijk hopteelt mogelijk zonder op grote schaal pesticiden te gebruiken, hetgeen in Europa en de VS noodzakelijk is. Tasmanië is vrij van ziekten (bladluis, valse meeldauw en meeldauw) die op het noordelijk halfrond voor veel problemen zorgt. Sinds 1990 is het Bushy Park gebied herplant met virusvrij plantmateriaal. Verder kan Tasmanië hop leveren op het moment dat de productie op het noordelijk halfrond stil ligt. Bovendien heeft de Tasmaanse hop lagere nitraatgehalten, hetgeen gunstig schijnt te zijn bij de productie van bier.