Hermitage Amsterdam: "De onsterfelijke Alexander de Grote"
Alexander de Grote

externe link:
Hermitage:
- objecten
- foto's Erwin Olaf
Geen koning uit de oudheid spreekt zo tot de verbeelding als Alexander de Grote (356 – 323 v. Chr.). En geen koning is zo vaak als voorbeeld gebruikt en afgebeeld. Van 18 september 2010 tot en met 18 maart 2011 was in de hermitage de tentoonstelling “De onsterfelijke Alexander de Grote. De mythe, de werkelijkheid, zijn reis, zijn erfenis”, te zien. De expositie omvatte meer dan 350 objecten, waaronder de beroemde Gonzaga-camee van het moedermuseum in St.-Petersburg, en een periode van bijna 2500 jaar. Voor het eerst werd een tentoonstelling gewijd aan Alexander de Grote, zijn reis naar het oosten en de invloed van het hellenisme.

Alexander werd in 356 v. Chr. geboren als zoon van koning Philippos van Macedonië. In zijn jeugd kreeg hij les van Aristoteles, die grote invloed op hem uitoefende. Op twintig jarige leeftijd volgde Alexander zijn vermoorde vader op. Twee jaar later startte hij de grote veldtocht die hem zo beroemd maakte. Door zijn veroveringen kwam hij in contact met veel landen en culturen: Syrië, Egypte, Perzië, Bactrië en India. Overal stichtte hij nieuwe steden die hij vaak Alexandrië noemde. De plaatselijke architectuur, kunst, taal en levenswijze gingen na zijn komst Griekse sporen vertonen, een proces dat bekend werd onder de naam hellenisme. De Griekse invloedsfeer was enorm: van Klein-Azië tot India, van Egypte tot Mongolië. Alexanders eigen naam en faam bleven bestaan, tot op de dag van vandaag.

Alexander was een enorme inspiratiebron voor Catharina de Grote. Ze noemde haar kleinzoon naar Alexander en voedde hem aan de hand van diens geschiedenissen op. Haar politieke ambitie om een groot imperium te creëren vertoonde overeenkomsten met de politiek van Alexander. Tijdens de regeringsperiode van Catharina werd in Rusland definitief de absolute monarchie gevestigd.

Bron: website Hermitage (november 2011).