Nederland: Kasteel Rechteren

foto's

www.rtvoost.nl (5-3-2014) PvdA Dalfsen wil Kasteel Rechteren open voor publiek; gravin niet gevraagd. De PvdA in Dalfsen wil dat Kasteel Rechteren open gaat voor het publiek. Het kasteel is in particulier bezit van gravin van Rechteren Limpurg. Ze woont in het kasteel en is niet op de hoogte gebracht van het plan. "Dit middeleeuwse slot wordt decennia lang in stand gehouden mede met geld van ons allemaal", stelt fractievoorzitter Wiltvank van de PvdA. Hoeveel geld dat is en waaraan dat is gespendeerd, staat niet in het persbericht van de arbeiderspartij. Ongastvrij of haar goed recht? Dat het kasteel in particuliere handen is en bewoond wordt doet daar volgens Wiltvank niets aan af. "Als je in Schotland komt wordt je door de baron persoonlijk rondgeleid door zijn vertrekken." Al meerdere malen heeft de gravin laten weten dat het kasteel gesloten blijft voor publiek zolang zij het voor het zeggen heeft. "Dat is niet ongastvrij, maar haar goed recht", zei historicus Ab Goutbeek jaren geleden al eens in een artikel in het Reformatorisch Dagblad. "Bij een gewone villa bel je toch ook niet aan met de vraag of je binnen mag kijken?" Niet gevraagd, want antwoord weet PvdA al Campagneleider Broere van de PvdA moet lachen als de vraag wordt gesteld of de gravin is gevraagd. "Nee, we hebben haar niet gevraagd, er is ook geen overleg geweest. Maar we weten wel wat het antwoord was geweest als we haar wel hadden gevraagd." Het antwoord was nee geweest. Afspraken over privacy Volgens het idee van de PvdA kunnen er ongetwijfeld afspraken worden gemaakt met de gravin. Zo hoeft het pand niet alle dagen van de week open en dient de privacy gerespecteerd te worden. "Geloof mij", zegt Wiltvank, "Rechteren heeft een grote attractieve waarde. Als dat open gaat kunnen ze het Muiderslot wel sluiten." In het artikel uit 2009 in het Reformatorisch Dagblad staat dat de barones na haar dood het kasteel zal nalaten aan een door haarzelf opgerichte stichting. De gravin is achterin de zeventig, is ongetrouwd en heeft verder geen familie meer. Na haar overlijden blijft het dus afwachten wat er met het kasteel gebeurt. www.tubantia.nl (2-1-2017) Almelose graaf Van Rechteren erft kasteel in Dalfsen Hij woonde jarenlang in Huize Almelo, in het kasteel waar zijn ouders nu nog resideren en broer Max later gaat wonen. Maar na de dood van zijn kinderloze tante was Christiaan Graaf van Rechteren Limpurg (45) ineens de eigenaar van een prachtig kasteel in Dalfsen, samen met zijn vrouw en vier kinderen. ,,Ik dacht: hoe ga ik dit doen?’’ ‘Wees welkom”, heeft Christiaan net gezegd, als hij en zijn vrouw met uitgestoken hand de trappen van het bordes komen aflopen. Van tante mochten bezoekers bij hoge uitzondering het kasteel betreden. Alleen de intimi konden in de vestiaire rechtsaf slaan, naar haar zitkamer. Daar zijn Christiaan en Willemijn het vaakst te vinden. In tegenstelling tot de zalen uit de zestiende en zeventiende eeuw zijn ze in de winter nog te verwarmen, al trekt de kou in twee uur tijd nog behoorlijk tussen de vloerplanken naar boven. „Haar historie is nog tastbaar in dit huis”, zegt Willemijn. „Iedere keer als er een kind was geboren, werden we hier ontvangen.” Zwaarden Gehol en geschreeuw van de jongens was tante niet gewend. Pas nu kan de familie het huis ongeremd verkennen. „Rennen, verstoppertje spelen... Ze raken hier niet uitgekeken. Vooral de toren is spannend. Vorige week hebben ze op de zolder met vriendjes echte zwaarden gevonden.” Dat klinkt alsof ze in hun eigen jongensboek leven. Willemijn: „Op het schoolplein in Dalfsen wil iedereen weten: gaan jullie nu ook in het kasteel wonen? We zijn er nog niet uit. Het huis is zo megagroot.” Christiaan: „Voorlopig blijven wij wonen in de boerderij verderop. Zo’n eeuwenoude inrichting is niet echt geschikt voor een gezin met jonge kinderen.” De boerderij is dat wel. Het is een oase voor kinderen. Je ziet er overal speelgoed en fietsen rondslingeren. Grand tour Met een zichtbaar genoegen geeft Christiaan van Rechteren een grand tour door de majestueuze zalen van het kasteel. In één ervan staat een eeuwenoude kast met eeuwenoud Chinees porselein. Eén afzeilende voetbal, en er ligt hier meteen voor eeuwen aan scherven. Als internationaal expert weet de kasteelheer bovendien tot achter de komma hoe kostbaar alles is. „Ze denken vaak dat je erg rijk bent als je hier woont. Maar in het bijhouden van een landgoed gaat heel veel geld zitten, tónnen per jaar. Het ziet er hier pico bello uit, maar dat komt ook omdat er continu aan wordt gewerkt. Tante heeft het altijd perfect onderhouden. De paden die publiek toegankelijk zijn, moeten worden bijgehouden, het werk aan het kasteel gaat altijd door. Door de opbrengst van de pacht van de boerderijen en hout uit de bossen kunnen we dat blijven betalen. Van Rechteren Een graaf, dat vinden Nederlanders een bijzonderheid, in de ladder van de oude adel staat een graaf nét onder een prins in de jaarlijkse kantooragenda. „Het is mooi een Van Rechteren te zijn, maar je moet het wel waarmaken. Je moet het als méns doen. Je kunt je in je leven niet beroepen op hoe je heet.” Eens zal het bezit worden verdeeld onder de volgende generatie. Zal dat na alle eenlingen in de stamboom het adellijke bezit splijten? „Dat hoeft niet. In Vilsteren maakten ze er een familie-bv van met aandeelhouders”, zegt Christiaan. „Ik hoop vooral dat het straks een levendig kasteel zal zijn voor de gehele familie.” Goudmijn Christiaan is nog elke dag aan het ontdekken. „Dit is een historische goudmijn. Alle laden en kasten liggen vol. De ene herbergt brieven van 1849. In de la hier lag een folder van damesmodezaak Hendriks aan de Zwolse Diezerstraat. Met foto’s van de zomercollectie 1974.” Wat hij zegt, is een eufemisme: „Tante gooide niet graag iets weg.” www.destentor.nl (1-1-2017) Binnenkijken in mythisch kasteel Rechteren Op zijn 18de wist Christiaan Graaf van Rechteren Limpurg (45) al dat hij kasteel Rechteren in Dalfsen zou erven, het bezit van zijn tante Elisabeth, die ongetrouwd en kinderloos was. Een zegen én een last.  Als de nieuwe graaf van Rechteren heeft hij de lusten, maar ook de lasten van het kasteel dat hij en zijn echtgenote erven. En bij een landgoed van 1.200 hectare zijn die lasten niet gering. Mythisch „In het begin was het een abstract gegeven. Het was op de achtergrond, maar een deel van mijn leven was daarmee uitgestippeld.” In oktober kwam het moment: tante Elisabeth stierf op haar 78ste. Vredig, aldus de rouwadvertentie. Decennialang had ze de poorten gesloten gehouden, gesteld als ze was op haar privacy. In Dalfsen, het dorp dat zo mooi in de verte ligt, gaf dat het kasteel een mythische status. Nu zwaaien graaf Christiaan en zijn vrouw Willemijn (43) de scepter over het huis met zijn meer dan dertig ruimtes. Een nieuwe generatie treedt aan: vier kinderen hebben ze. Christie's Drie jaar geleden verhuisde het gezin vanuit Amsterdam naar een boerderij op het landgoed, vlak achter het kasteel. „Om in te burgeren en het huis samen met tante te leren kennen.” Christiaan werkte bij het gerenommeerde veilinghuis Christie’s als expert in historische meubelen, sculpturen en uurwerken. „Ik kwam vaak in dit soort huizen, om te taxeren voor veilingen of de verzekering. Toen ik geschiedenis ging studeren, verdiende ik bij Christie’s al bij als werkstudent. Na twee jaar mocht ik de meubelopslag van het veilinghuis managen. Kasten in elkaar zetten, de boel ordenen. Kwalitatief gezien een uitstekende leerschool. Ik ben er gebleven en ik heb er veel geleerd.” Graaf Voordat hij Dalfsen kwam, kende Christiaan de taal en de mores dus al via de mensen die hij ontmoette. Ook de kostschool in het Engelse Sevenoaks hielp mee bij zijn ‘vorming’. En met de functie van tankcommandant in een Leopard II bij de militairen kun je in het beste gezelschap aankomen. Hij begon in de tussentijd voor zichzelf en zal ook vanuit Rechteren zijn werk doen en over de wereld blijven vliegen.