Namibië: Damara - Damaraland

- Brandberg NR - Organ Pipes - Palmwag - Petrified Forest - rotstekeningen - Twijfelfontein

Hoewel in het algemeen wordt aangenomen dat de Damara, na de San en de Nama, de oudste inwoners van Namibië zijn, blijft hun exacte origine een mysterie. Ze hebben dezelfde taal en gebruiken als de Nama. Vóór de koloniale periode leefden de Damara in centrale delen van Namibië. Ze leefden van de jacht, veehouderij en in beperkte mate van de teelt van gewassen. Gedurende de 19de eeuw namen de spanningen tussen de Herero en Nama toe en werden de Damara uit een groot deel van hun woongebieden verdreven. Ze werden gedood, tot slaaf gemaakt of wisten naar afgelegen berggebieden te vluchten. Uiteindelijk gaf, op verzoek van de Rhenish Missionary Society, Herero chief Zeraua het Okombahe-gebied aan een aantal Damara. Dat gebeurde in 1870. Later werden door de kolonisten ook nog andere reservaten gecreerd zoals Otjimbingwe en Sesfontein. In de jaren 60 van de vorige eeuw werden er tribal homelands voor de verschillende etnische groepen geregeld, in lijn met de zogenaamde homeland politiek van Zuid Afrika. Het kreeg toen de naam Damaraland en werd in het noordwesten van Namibië gesitueerd, van Uis in zuiden tot Sesfontein in het noorden. Zuid Afrika heeft hier voor meer dan 200 boerderijen van Europese kolonisten op moeten kopen. Sinds de onafhankelijkheid van Namibië in 1990 hoort het samen met Kaokoland tot de Kunene Region. Tegenwoordig leeft minder dan de helft van de naar schatting meer dan 100.000 Damara in dit gebied. De meeste wonen en werken op boerderijen, in mijnen of in de steden in het centrale deel van Namibië. Het landschap van Damaraland is een indrukwekkend, ruig woestijnsteppegebied; heel kleurrijk en redelijk afwisselend. Soms doet het aan het landschap van het zuidwesten van de Verenigde Staten denken. Anders dan het noordelijker gelegen Kaokoland, dat zeer geïsoleerd is en zo goed als onbegaanbaar, ligt Damaraland op een voor toeristen aantrekkelijke plaats: tussen Swakopmund en Etosha. In Damaraland liggen geen natuurreservaten. Stijgende bevolkingsdruk toegenomen agrarische activiteiten hebben een aanzienlijk deel van het het grote wild verdrongen naar Kaokoland en Skeleton Coast. Het plaatsen van veehekken heeft de bewegingsruimte van groot wild nog eens extra beperkt. Niettemin leeft er wel degelijk groot wild. De Namibische regering claimt dat dit het enige gebied ter wereld is waar buiten een natuurreservaat een groeiende populatie zwarte neushoorns voorkomt. Andere bronnen melden dat het aantal neushoorns in Damaraland langzaam terugloopt.