dag 1: Johannesburg - Windhoekdag 2: Windhoek – Okonjima Lodge/The AfriCat Foundation
dag 3: Okonjima Lodge/The AfriCat Foundation - Etosha National Park
dag 4: Etosha National Park
dag 5: Etosha National Park
dag 6: Etosha National Park - Rundu
dag 7: Rundu - Mahango Game Park
dag 8: Mahango Game Park - Kwando River
dag 9: Kwando River - Chobe National Park (Botswana)
dag 10: Chobe National Park
dag 11: Chobe National Park - Victoria Falls (Zimbabwe)
dag 12: Victoria Falls
De vorige reis naar Namibië (2007) verliep op de heenreis via London Gatwick en terugreis via Frankfurt. Dat viel tegen omdat beide vliegvelden enorm groot zijn en we de aansluitende vluchten met heel veel moeite en echt op het laatste nippertje haalden. Hoop gedoe dus en bovendien kwamen we 's ochtends na een lange reis aan, in een warm, en in ons geval onbekend land. Die eerste dag is dan wel heel vermoeiend.
Bij onze tweede reis naar Namibië (2010) hebben we er voor gekozen om naar Johannesburg te vliegen, daar te overnachten en de volgende dag naar Windhoek door te reizen. Kost iets meer tijd maar is een stuk relaxter. Aangezien we t.b.v. de overnachting het vliegveld verlieten, passeerden de douane. In het vliegtuig hadden we al een formulier ingevuld maar men keek er niet naar. Overigens liet men ons in een infrarood-camera kijken om onze lichaamstemperatuur vast te stellen. Wat er was gebeurd als was vastgesteld dat die te hoog was, is ons niet bekend.
Het Airport Grand Hotel JNB Airport is een redelijk hotel voor een redelijk prijs. Het bevindt zich op ongeveer 10 minuten rijden van het vliegveld. Het busje van het hotel vertrekt ieder half uur (niet 24 uur per dag) en de "halte" bevindt zich achter het Intercontinental Hotel naast de aankomst- en vertrekhal van het vliegveld. Als het moeilijk te vinden is dan zijn er velen die, voor een tip, de weg willen wijzen.
De grote wegen van Windhoek tot Kasane (Botswana) zijn verhard en het is mogelijk om aardig door te rijden. In de Caprivi is het vaak wel nodig om vaart te minderen omdat er veel mensen en vee langs de weg lopen. In Botswana ligt de weg ongeveer 50 kilometer door Chobe National Park en moet er serieus rekening worden gehouden met overstekende olifanten.
Bij de grens (Nugoma Bridge) dienden we, in het grenskantoor, hetzelfde formulier in te vullen als dat we bij aankomst in Namibië al hadden ingevuld. De Namibische grenswacht bij de slagboom nam de verklaring in ontvangst waar uit bleek dat de verhuurder toestemming had gegeven om met de auto Botswana in te rijden. Vervolgens bereikten we Botswana via de grote brug over Chobe River. Daar moesten we de schoenzolen van al onze schoenen (dus ook van het schoeisel dat we op dat moment niet aan hadden) schoon maken op een doek met een bepaald ontsmettingsmiddel. Vervolgens moesten we met de auto door een bak met ont-smettingsmiddel rijden. Dit alles om verspreiding van mond- en klauwzeer te voorkomen. Iets verder was het grenskantoortje (prachtig uitzicht!) waar we weer formulier in dienden te vullen. Bij het volgende loket werden de gegevens van de auto geregisteerd en bij het derde loket nam men 160 N$ cross border fee in ontvangst omdat we met een auto het land binnenkwamen. Het was niet mogelijk om met de auto helemaal naar Victoria Falls te rijden; de autoverhuurder gaf geen toestemming om in Zimbabwe te rijden. We hebben de auto bij de lodge in Botswana achtergelaten en ons naar de grens met Zimbabwe laten brengen. Daar stond een andere chauffeur te wachten om ons naar Victoria Falls te brengen. Maar natuurlijk moesten we weer eerst het "exit"-formulier invullen en kregen we weer een stempel. Vervolgens vulden we een formulier in om Zimbabwe binnen te kunnen, kregen we weer een stempel én betaalden we aan de beambte 30$ per persoon.
Vanuit Victoria Falls startte de terugreis. Het vliegveld ligt ongeveer 20 minuten rijden buiten de stad. Bij het verlaten van Zimbabwe was het niet nodig een "exit"-formulier in te vullen. Uiteraard werd het paspoort wel weer van een stempel voorzien.