| Namibië: Walvis Bay | ||||||
flamingo |
Walvis Bay ligt aan de kust van Namibië, ongeveer 30 kilometer ten zuiden van Swakopmund. In december 1487 kwam de Portugese ontdekkingsreiziger Bartholomeu Diaz hier aan wal. Hij noemde de baai “Golfo de Santa Maria da Conceição” maar op 16de eeuwse Portugese kaarten werd de naam Bahia das Bahleas (Walvisbaai) vermeld. Het zou nog bijna 3 eeuwen duren voordat men echt interesse kreeg voor deze natuurlijke haven. Dat kwam o.a. door het gebrek aan waterbronnen en handel in de omgeving. Vanaf 1784 kwamen Britse en Amerikaanse schepen hier om walvissen en pelsrobben te vangen en zij gebruikten de natuurlijke haven van Walvis Bay en Sandwich Harbour. In 1793 annexeerden de Nederlanders de haven en gingen het binnenland onderzoeken, aangespoord door geruchten over de aanwezigheid van veel vee en koper. Ze noemden het Walvisbaai, maar het bleef maar kort in Nederlandse handen. De Britten pikten het in 1795 in en in 1878 annexeerden zij dit gebied. Bij de stichting van Duits zuidwestelijk Afrika in 1884 bleef Walvis Bay in Britse handen. De jaren daarna floreerde Swakopmund, een Duitse kolonie, steeds meer en ging het met Walvis Bay steeds minder goed. Na WO I kreeg Zuid Afrika het als protectoraat toegewezen. In de jaren 20 van de 20ste eeuw werd de haven, o.a. door de aanleg van een spoorlijn weer nieuw leven in geblazen. In de jaren 70 kwam er steeds meer druk op Zuid Afrika vanuit de Verenigde Naties om de enclave op te geven. De Zuid Afrikanen hadden zeer grote belangen in Walvis Bay: het was een belangrijke vissershaven en het produceerde vrijwel al het Zuid Afrikaanse zout. Het zou dan ook nog tot 1994, enige tijd na de onafhankelijkheid van Namibië, duren voordat het volledig Namibisch grondgebied werd. Het duurde nog enige tijd voordat Namibië plezier kon beleven aan de haven. Het land beschikte zelf niet over een vissersvloot en bovendien waren de territoriale wateren door buitenlandse vissersnaties als de Sovjet-Unie, Japan, Cuba en Spanje grotendeels leeggevist. Door het instellen van een exclusieve zone van 200 zeemijl voor de kust herstelde de visstand zich weer. De lagune ten zuiden van de stad biedt goede mogelijkheden om vogels te spotten. Het is een van de belangrijkste moerasachtige gebieden van zuidelijk Afrika die o.a. bijna de helft van de flamingopopulatie uit de omgeving herbergt. De lagune is te bereiken via een onverharde weg die langs de verdampingsbassins van het zoutwinningbedrijf loopt. Deze weg komt uit op het strand en het is even goed opletten dat je niet te ver doorrijdt. Het schijnt mogelijk te zijn om met een 4WD verder door te rijden, maar wij zagen iemand met een 4WD zich met moeite uit het zand losmaken. Op het puntje van de lagunestrook staat een vuurtoren en bevindt zich een kolonie pelsrobben.
|