Nieuw Zeeland: Fiordland National Park
foto's

info:
- kea
- pelsrob
- pinguïn

externe link:
DOC
Fiordland National Park is het grootste natuurpark in Nieuw Zeeland. Vanwege de speciale geologie, landschap, flora en fauna is het opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het ligt in de zuidwestelijke hoek van het Zuidereiland en bestaat sinds 1952. Het bestaat voornamelijk uit bossen en water. De 14 fjorden en 5 grote meren tussen steile bergen bedekt met dik gematigd regenwoud maken het gebied vrijwel ondoordringbaar.
Het spectaculaire landschap van Fiorland, met 2750 meter hoge bergen, rotswanden die 1200 meter loodrecht uit diepe fjorden oprijzen en watervallen die 160 meter naar beneden vallen, trekt bezoekers uit de hele wereld. Robbenjagers doodden hier tussen 1792 en 1830 honderdduizenden pelsrobben om hun bont. Sindsdien heeft de mens weinig invloed op het gebied uitgeoefend. Vóór 1953, toen State Highway 94 werd voltooid, kon men alleen met een boot of over Milford Track bij Milford Sound komen. Tegenwoordig komen bezoekers met busladingen tegelijk, en bij genoeg tijd, conditie en uitrusting kunnen ze het gebied te voet verkennen over een van de beroemde paden.

Milford Sound, Doubtful Sound en de andere baaien zijn eigenlijk fjorden, al worden ze niet zo genoemd. "Sounds" zijn ondergelopen riviervalleien, fjorden zijn valleien die in de ijstijden door de enorme druk en kracht van gletsjers zijn uitgesleten. Deze zijn later, toen het ijs smolt en het zeeniveau steeg, onder water gelopen. Tien miljoen jaar geleden veroorzaakte hevige druk in de aardkorst de recentste bodemverheffing in het gebied, met pieken en V-vormige valleien. Twintig miljoen jaar geleden waren de bergen bedekt met gletsjers. Bergkammen en -pieken werden puntiger en valleien kregen een U-vorm. Twintigduizend tot twaalfduizend jaar geleden werd het warmer en smolt het ijs. Zijrivieren bleven als hangende valleien boven de grote vallei achter. Zesduizend jaar geleden eindigde de laatste ijstijd. De zee kwam op zijn huidige niveau en overstroomde de valleien. De pieken bleven zichtbaar.

Lake Manapouri kea Milford Sound Doubtful Sound

In het zuiden van Fiordland ligt Lake Monowai, een centrum voor recreatieve activiteiten, prachtig tussen de bossen. Zuidelijker ligt Lake Hauroko, het diepste meer van Nieuw Zeeland. Het is te bereiken via een onverharde weg vanuit Clifden. Green Lake, ten noorden van Lake Monowai, dankt zijn naam aan zijn smaragdgroene water. Lake Te Anau ligt in het centrum van het park. Het is met 61 kilomter lengte (417 meter diep) het grootste meer van het Zuidereiland.
De 121 kilometer lange weg van Te Anau nar Milford Sound is tot werelderfgoedweg benoemd vanwege zijn schoonheid en gevarieerde landschap, zoals welige bossen langs het meer, ruige bergen, bergrivieren met watervallen en schilderachtige paden. Hoewel Milford Sound in 3 uur overweg is te bereiken, zijn er onderweg veel uitstapjes mogelijk om de reis gedenkwaardiger te maken. Bijvoorbeeld naar de Mirror Lakes, beroemd vanwege de weerspiegeling van de bergen zijn zichtbaar en bereikbaar vanaf paden langs State Highway 94. Op 19 kilometer ten oosten van Milford Sound bevindt zich de 1200 meter lange Homer Tunnel, waaraan men in 1935 begon, maar die pas in 1954 werd voltooid. Na de tunnel gaat de weg zeer steil naar beneden richting Milford Sound met spectaculair uitzicht over de Cheddau Valley.
Milford Sound, een fjord van 16 kilometer lengte in het noorden van het park, is de bekendste attractie van Fiordland. Het beroemdste oriëntatiepunt is Mitre Peak, een piramidevormige berg van 1692 meter. Het is mogelijk om hier rondvluchten en -vaarten te maken waarbij pelsrobben, dolfijnen en heel soms Fiordlandkuifpinguïns te zien zijn.

Doubtful Sound kreeg in 1770 zijn naam van Captain James Cook, toen deze tijdens zijn reis naar Nieuw Zeeland bij het zien van de smalle ingang van de baai twijfelde of hij zijn boot er veilig in en uit kon varen. De 40 kilometer lange fjord is de op één na grootste van Fiordland en, met 421 meter, de diepste. Het is een afgelegen, onbedorven wildernis van bergpieken, fjorden en regenwoud, met een rijke populatie van vogels een zeedieren waaronder kuifpinguïns, pelsrobben en tuimelaars. Het is te bereiken met twee boottochten en een busrit over een bergpas, met een extra uitstapje naar de enorme ondergrondse generatorhal van de Manapouri-krachtcentrale. De boot vertrekt vanuit de jachthaven van Pearl Harbour op Waiau River, die uitmondt in Lake Manapouri. Na een tochtje over het meer gaat het per bus via de Wilmot Pass Road naar Deep Cove, waar een boot ligt te wachten voor rondvaart door het indrukwekkende fjord. In totaal duurt deze excursie ongeveer 8 uur.
De Manapouri-krachtcentrale maakt gebruik van het hoogteverschil van de bergen tussen Lake Manapouri en Doubtful Sound en fungeert als natuurlijke dam. Door verticale buizen wordt water geleid naar 7 generators in een enorme ondergrondse ruimte. Daarna stroomt het water door een tunnel van 10 kilometer naar Deep Cove. De 22 kilometer lange Wilmot Pass Road werd in mei 1965 aangelegd om het afvoerkanaal van de krachtcentrale in Deep Cove te kunnen bouwen. De weg naar Wilmot Pass Summit van 670 meter is bochtig en gaat door koel gematigd regenwoud. De weg gaat daarna zeer steil naar beneden naar Deep Cove.

Bron: Nieuw Zeeland Capitool Reisgidsen 2003.