| VS, Californië: Mono Lake | |
- California State Parks - American Southwest |
Mono Lake ligt in het oosten van Californië tussen Yosemite NP en de grens met Nevada. Het is te bereiken via hwy 395; komend vanuit het noorden (Bridgeport) biedt Conway Summit een prachtig uitzicht op het meer en de omgeving (Mono Basin). Het is alleen mogelijk om met een 4WD rondom het meer te rijden. Met een gewone auto is het meer op verschillende plaatsen te bereiken: County Park, Old Marina Site en South Tufa Area. Mono Lake Tufa State Natural Reserve wordt beheerd door California State Parks en bestaat uit Mono Lake en het oevergebied. Mono Basin National Forest Scenic Area wordt beheerd door US Forest Service en het omvat 116.000 acres land rondom het meer inclusief het Mono Basin Visitor Center in Lee Vining. Beide parken bestaan sinds begin jaren 80 van de vorige eeuw en hebben tot doel de grillige zoutpilaren en andere natuurlijke kenmerken van het gebied te beschermen. Beide organisaties werken nauw samen. Mono Basin is voornamelijk vlak en onvruchtbaar gebied waar veel overblijfselen van vulkanen te vinden zijn. Het is mogelijk om over de rand Panum Crater te lopen; dat biedt goed uitzicht op Mono Lake en Mono Basin. Panum Crater is vanaf hwy 395 via hwy 120 te bereiken. Mono Lake is een groot alkalihoudend meer dat van ver af met de omringende uitgestrekte zoutmeren al indruk maakt en dichtbij o.a. hele bijzondere pilaren toont. Deze zuilen van calciumcarbonaatsediment (kalksteen) zijn oorspronkelijk onder water gevormd waar calciumrijk vers bronwater in het zoute meer stroomde. De leeftijd van zuilen wordt tussen de 200 en 900 jaar oud geschat. Ze zijn zichtbaar geworden doordat het waterpeil vanaf 1941 meer dan 13,5 meter is gezakt. Dit werd veroorzaakt door het aftappen van water uit de zijtakken van Mono Lake om Los Angeles van water te voorzien. Overigens hebben de acties van Mono Lake Committee en National Audubon Society er toe bijgedragen dat in 1994 werd besloten dat het waterpeil in de 20 jaar daarna met ruim 5 meter moet stijgen. De beste plek om de sedimenten te zien is South Tufa Area dat vanaf hwy 395 via hwy 120 te bereiken is. Het is hier mogelijk om tussen de pilaren door te lopen. Mono Lake was ooit bekend als de Dode Zee van Californië maar het is verre van dood. Slecht enkele dieren kunnen tegen het zoute, alkalische water, maar die floreren dan ook. De voedselketen begint met algen die in de winter zo goed kunnen groeien dat ze het meer groen kleuren. Deze algen vormen het voedsel van één soort garnaal (brine shrimp) en vlieg (alkali fly). Het popstadium van deze vlieg werd vroeger door de Kuzedika Paiute indianen verzameld en diende als handelswaar en voedselbron. Garnalen en vliegen vormen op hun beurt een voedselbron voor de vele vogels die hier vertoeven. Drie opmerkelijke vogelsoorten die hier voorkomen zijn de grote en grauwe franjepoot (Phalaropus tricolor en P. lobatus), de geoorde fuut (Podiceps nigricollis), de Californische meeuw (Larus californicus) en de strandplevier (Charadrius alexandrinus). Tussen de 80.000 tot 100.000 franjepoten bezoeken Mono Lake in juli en augustus en maar liefst 1,5 miljoen geoorde futen komen tussen augustus en oktober naar dit gebied. Elk voorjaar vliegen vanuit de westkust 50.000 Californische meeuwen in oostelijke richting om te broeden; er is immers voldoende voedsel en ruimte om nesten te bouwen. Ongeveer 100 strandplevieren hebben hun nest op de oostelijke oever van Mono Lake. |