| VS, Florida: Biscayne National Park | |
- A t/m Z - reis 06 - staten - National Park Service - NPCA - Parks - Oil Spill 2010 |
Ongeveer 20 mijl ten oosten van de Everglades, ten zuiden van (“onder de rook van”) de grote stad Miami, bevindt zich Biscayne National Park. Het bestaat uit een mangrove kustlijn, een ondiepe baai, kleine eilandjes (keys) en koraalriffen. In 1968 werd het gesticht als nationaal monument. Na de uitbreiding in 1980 kreeg het de status van nationaal park met als doel de zeldzame combinatie van terrestrisch leven en alles wat in zee leeft te beschermen én een plek te creëren dat zich leent voor recreatie en ontspanning. Helaas troffen wij zo slecht weer dat een boottochtje of een andere vorm van recreëren er niet in zat. Foto’s maken is er dan ook niet van gekomen. Aangezien 95% van het park water is, bevindt het habitat van het merendeel van de dieren zich in de oceaan of aan de kust. Er komen veel bedreigde diersoorten voor zoals de zeekoe (West Indian Manatee) en 5 soorten zeeschildpadden. Om deze laatste een beetje te helpen worden bepaalde stranden tijdens het nestseizoen in de gaten gehouden en worden nesten beschermd tegen wasberen. Koraal is bijzonder kieskeurig in waar het zich vestigt. Het water moet de juiste temperatuur en diepte hebben (resp. niet lager dan 20ºC en niet dieper dan 6 meter) én schoon en goed verlicht zijn. Deze condities zijn er langs de Florida Keys in en ten zuiden van Biscayne. Vroeger dacht men dat koraal planten waren. Maar ieder koraal bestaat uit een kolonie van duizenden kleine diertjes die voor zichzelf een skelet hebben gevormd. Deze poliepen zijn overdag vrijwel nooit te zien; ’s nachts komen ze uit hun harde skelet tevoorschijn om met hun tentakels plankton te vangen en te eten. De mangrove langs de kustlijn vormt een effectieve buffer tussen land en de baai. Het voorkomt dat de baai vanuit het land wordt bevuild met zand en andere stoffen. Het land ondervindt door deze begroeiing enige bescherming tegen stormen en orkanen. Vroeger werd mangrove niet op waarde geschat en werd het veel geruimd om plaats te maken voor havens en bebouwing. In de jaren 60 van de vorig eeuw werd het nog “a form of wasteland" genoemd. |