- National Park Service
- Joaquin Miller
Het monument is vanaf hwy 199 (loopt van Redwood NP naar Grants Pass) vanuit Cave Junction via hwy 46 te bereiken. In het monument is een hotel en in het omringende Siskiyou National Forest zijn een paar campings. Grants Pass is een vrij grote plaats niet ver verwijderd van het monument, waar zich veel motels en restaurants bevinden.
 |
 |
 |
 |
 |
| Paradise Lost | siskiyou chipmunk | siskiyou chipmunk |
In 1874 ging jager Elijah Davidson achter zijn hond Bruno aan die achter een beer aanzat. De hond en de beer verdwenen in een donker hol in de rotsen. Davidson stopte bij de ingang. Hij kon niets zien maar toen zijn hond begon te janken ging hij de grot in om het dier te redden. Zijn lucifers raakten op en hij stond in het pikkedonker. Gelukkig kon hij door het stroompje te volgen het daglicht weer bereiken. Niet lang daarna kwam ook Bruno weer tevoorschijn.
Later kwamen andere dappere mensen naar de grot om hem te onderzoeken en zij keerden naar huis met verhalen hoe mooi en mysterieus de grot was. In 1907 bracht een groep invloedrijke mannen een bezoek aan de grot. Een van hen, dichter Joaquin Miller, schreef n.a.v. dat bezoek het gedicht “Marble Halls of Oregon”. Het kreeg veel publiciteit en bij de overheid ging er een lichtje branden dat het misschien de moeite zou zijn om de grot te beschermen. In 1909 wees President William Howard Taft een gebied van 480 acres aan als Oregon Caves National Monument. In 1922 werd de weg er naar toe aangelegd en 12 jaar later werd het hotel Chateau gebouwd. In dat zelfde jaar, 1994, werd het park overgedragen van de US Forest Service aan de National Park Service (NPS), die het ook nu nog beheert.
In de jaren 30 werden er tunnels aangelegd waarbij het puin elders in de grot, vaak op mooie formaties, werd opgeslagen. Doordat de luchtstroom wijzigde veranderde de groei van de formaties en ontstonden grotere schommelingen in de temperatuur. Bevroren water zorgde voor breuken in de rotslagen. Licht in de grotten bevorderde algengroei waardoor bepaalde delen van de grot een groen uiterlijk kregen en sommige formaties verdwenen. Andere delen van de grot werden zwart door de rook van fakkels en kledingsdeeltjes van bezoekers.
Sinds 1985 heeft de NPS enorm veel puin uit de grot gehaald om de grot zoveel mogelijk te herstellen; duizenden formaties die bedolven waren, kwamen weer bloot te liggen. Transformatoren, asfaltpaden en hutten werden verwijderd om te voorkomen dat rioolwater en olie nog langer de grot inlekten. De luchtstroom werd weer natuurlijk door luchtverplaatsing in kunstmatige tunnels te blokkeren. En zo werd er nog veel meer gedaan om de omgeving zoveel mogelijk in de natuurlijke staat terug te brengen.