| VS, New Mexico: Pecos National Historical Park | |
NPS |
Pecos NHP ligt ongeveer 30 mijl ten oosten van Santa Fe. Het ligt aan interstate 25 ten zuiden van het plaatsje Pecos en is te bereiken via hwy 50 (exit 299) komend vanuit het zuiden en hwy 63 (exit 307) komend vanuit het noorden. Pecos werd in 1965 als nationaal monument opgenomen in het National Park System en sinds de uitbreiding in 1990 is het een nationaal historisch park. Met die uitbreiding werden o.a. Forked Lightning Ranch, Koziowski’s Stage Station en twee units, die m.b.t. de Civil War van belang zijn, aan het park toegevoegd. De tentoonstelling in het bezoekerscentrum biedt een goed overzicht van de rijke geschiedenis van dit gebied. De ruïnes zijn via een kort pad vanaf het bezoekerscentrum te bereiken. De restanten zijn niet geheel opgegraven maar desondanks is het duidelijk dat hier een grote pueblo heeft gestaan. Toen de Spanjaarden hier kwamen (Coronado in 1541) woonden er zo’n 2.000 mensen en was de pueblo een groot handelscentrum. Het pad leidt verder naar het missiecomplex dat aan het begin van de 17de eeuw is gebouwd onder leiding van de Franciscaanse priesters, die hier door de Spanjaarden werden geplaatst. De huidige missiekerk dateert echter uit het begin van de 18de eeuw. Het is gebouwd op de fundamenten van de eerste, grotere kerk die tijdens de Pueblo Revolt in 1680 werd vernield. Het is mogelijk om twee kivas van binnen te bekijken. Pecos is erg belangrijk voor de archeologie in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Alfred V. Kidder deed hier in de jaren twintig van de vorige eeuw onderzoek en kwam, samen met veel van zijn collega-archeologen, tot een classificatiesysteem om de culturele ontwikkeling van het zuidwesten vast te kunnen stellen. Hun systeem wordt nog steeds gebruikt en de Pecos Conference is nog steeds een jaarlijks terugkerende bijeenkomst voor archeologen die in het zuidwesten onderzoek doen. Het ontstaan van de pueblo In de vallei aan de voet van de Sangre de Cristo bergketen ontstonden rond 800 kleine leefgemeenschappen. Het gebied leende zich voor landbouw zodat men het nomadenbestaan kon inruilen voor het wonen in pithouses. Een paar eeuwen later kwamen er steeds meer dorpen. Het waren lange tijd kleine dorpen waarvan de bevolking langzaam toenam maar na 1200 nam de bevolking in korte tijd flink toe. Men vermoedt dat Anasazi uit gebieden in het noorden (Mesa Verde, Chaco Canyon etc.) hier naar toe trokken. De bevolking van Pecos Pueblo, dat op een heuvel vlakbij Pecos River was gebouwd, nam in die periode ook flink toe. Halverwege de 15de eeuw had het zich tot een belangrijk handelscentrum ontwikkeld. Dat was mogelijk doordat men door de locatie van de pueblo aan de ene kant contact had met de nomaden van de vlaktes en aan de andere kant met de andere pueblos in de Rio Grande vallei. Men fungeerde als het ware als tussenhandelaren waarbij bijvoorbeeld aardewerk, gewassen en stoffen van de pueblos werden geruild tegen bizonhuiden en -vlees van de nomaden. Het dorp was 5 verdiepingen hoog en in die tijd woonden er zo’n 2.000 mensen waarvan een groot deel krijger was. Pecos Pueblo werd namelijk nogal eens aangevallen door volkeren die op de vlaktes leefden zoals Apachen en Comanches. De Spanjaarden Tijdens zijn tocht op zoek naar rijke steden met goud bereikte Francisco Vasquez de Coronado met zijn leger in 1541 Pecos, waar hij gastvrij werd ontvangen. Dit in tegenstelling tot de noordelijker gelegen Zuñi pueblos, die hij hardhandig veroverde. Hij trok verder naar het oosten op zoek naar de het goud van Quivira … dat niet bestond. Toen hij merkte dat hij zich voor de gek had laten houden keerde de expeditie terug naar Mexico. Het duurde meer dan een halve eeuw voordat de Spanjaarden terugkwamen. Men kon hier dan wel geen zilver en goud vinden maar het land bood wel mogelijkheden voor landbouw en veeteelt. Bovendien zag de katholieke kerk mogelijkheden het geloof uit te breiden door de bevolking te bekeren. Don Juan de Oñate trok in 1598 naar het Rio Grande gebied om land te claimen. Met hem bereikten ook Franciscaanse priesters dit gebied waarmee een periode van onrust aanbrak. In het begin van de 17de eeuw werd een missiepost naast Pecos Pueblo gebouwd met een grote kerk en priesterverblijven. De wrok van de bevolking over de onderdrukking door de Spanjaarden bereikte in 1680 een climax. Tijdens de Pueblo Revolt bonden de pueblos gezamenlijk de strijd aan verjoegen de Spanjaarden. De missiekerk werd vernietigd en de Pecos-bevolking bouwde een door de Spanjaarden verboden kiva in het missiecomplex. In 1692 kwamen de Spanjaarden onder leiding van Don Diego de Vargas terug naar het gebied. De Pecos-bevolking verzette zich niet en hielp de Spanjaarden zelfs met de inname van Santa Fe. In het begin van de 18de eeuw werd een nieuwe kerk gebouwd op de fundamenten van de eerste kerk. De priesters waren minder fanatiek dan voorheen en men leefde redelijk vreedzaam bijeen. Pecos Pueblo werd echter steeds vaker aangevallen door Apachen en Comanches en Europeese ziekten veroorzaakten veel leed. De bevolking nam sterk af. Uiteindelijk verlieten in 1838 de laatste bewoners Pecos Pueblo. Zij hebben zich zeer waarschijnlijk aangesloten bij de noordelijker gelegen Jemez Pueblo. |