- National Park Service
- American Southwest
- KNMI aardbeving
- wiki: Francis Drake
Het park, dat het volledige schiereiland omvat, ligt ongeveer 50 kilometer ten noorden van San Francisco en is gratis toegankelijk. Dit schiereiland ligt op de oostelijke rand van de Pacifische Plaat die per jaar ongeveer 5 centimeter in noordwestelijke richting kruipt. In Olema Valley, vlak bij het Bear Valley Visitor Center, schuren de Pacifische Plaat en de Noord Amerikaanse Plaat tegen elkaar; deze San Andreas Fault Zone bestaat uit vele grote en kleinere breuklijnen. Omdat de platen niet vrij kunnen bewegen, wordt er druk opgebouwd die af en toe te groot wordt waardoor onderliggende rotsen afbreken en de oppervlakte beweegt. Tijdens de San Francisco Earthquake in 1906 verplaatste het schiereiland zich 600 meter in noordwestelijke richting.
Het gematigde klimaat, de vruchtbaarheid van het land en de nabijheid van de zee maakte het gebied aantrekkelijk voor mensen. De Miwok, een bevolkingsgroep die hier een paar duizend jaar geleden leefde, ving hier zalm en schaaldieren, verzamelde eikels en bessen en jaagde op elk en herten. Het verhaal gaat dat zij Francis Drake, een Engelse ontdekkingsreiziger die hier in 1579 een aantal weken aan de kust lag om zijn schip Golden Hind te repareren, van voedsel voorzagen. Voordat Drake in westelijke weg vaarde, om de Stille Oceaan over te steken tijdens zijn reis-rond-de-wereld, noemde hij het land Nova Albion hetgeen New England betekent. Hij zag waarschijnlijk een gelijkenis met de kust van Dover.
Na Drake kwamen er nog meer Europeanen op bezoek. In 1595 leed het schip San Augustin van Sebastian Rodriguez Cermeno schipbreuk in een storm. Cermeno en de andere overlevenden wisten uiteindelijk Mexico te bereiken. Op 6 januari in 1603 vernoemde de Spaanse ontdekkingsreiziger Don Sebastian Vizcaine dit gebied naar de Drie Koningen: La Punta de Los Tres Reyes. Het duurde echter nog 200 jaar voordat Europeanen zich hier vestigden; San Francisco Bay werd tot 1769 door zeevaarders over het hoofd gezien (de nauwe ingang naar de baai viel niet op). In dat jaar bereikten Spaanse ontdekkingsreizigers dit gebied over het land. Tijdens de Spaanse bezetting werden de Miwoks te werk gesteld in missieposten. Afgezien van diegene die dit wist te ontlopen of het overleefde, verdween deze bevolkingsgroep uit dit gebied.
Als gevolg van de opstand van de kolonisten in Californië en Mexico tegen de Spaanse regering, werd in 1821 de onafhankelijke Republiek Mexico gesticht. Tijdens deze Mexicaanse regering waren er 3 grootgrondbezitters op het schiereiland. Nadat de Verenigde Staten Californië had ingelijfd kwam Point Reyes in handen van een advocatenkantoor uit San Francisco. Het land werd opgedeeld in melkveehouderijen die door de partners van het kantoor werden geleid. Veehouderij is vanaf dat moment nadrukkelijk aanwezig in dit gebied.
 |
 |
 |
 |
| lighthouse | zee olifanten | mule deer | turkey vulture |
Bij Point Reyes kan het enorm waaien en het is er vaak heel mistig; weken van mist, vooral tijdens de zomermaanden, verminderen vaak het zicht. Het schiereiland steekt een heel eind de zee in waardoor Point Reyes bij slecht zicht gevaarlijk is voor schepen die uit de San Francisco Bay komen of er naar toe varen. De vuurtoren, gebouwd in 1870, heeft meer dan 100 jaar schepen voor dit gevaar gewaarschuwd. In 1975 werd de vuurtoren buiten gebruik gesteld, vervangen door geautomatiseerde verlichting en aan de NPS overgedragen. Het fungeert nu als museum om bezoekers over het leven en vakmanschap van vuurtorenwachters te informeren.
Het licht van de vuurtoren was alleen aan tussen zonsondergang en –opkomst maar de hoofdvuurtorenwachter en zijn 3 assistenten waren 24 uur per dag (ieder 6 uur) aan het werk om de vuurtoren in bedrijf te houden. Elke avond, een half uur vóór zonsondergang, ging een van hen naar de toren om de lamp aan te steken en een mechanisme in werking te stellen waardoor er iedere 5 seconden een lichtflits werd afgegeven. Dit mechanisme moest steeds na 2 uur en 20 minuten opnieuw worden ingesteld. Verder moest gedurende de nacht de pit van de lamp goed worden schoongehouden zodat deze gestaag en efficiënt bleef branden. Overdag waren er klussen als het schoonmaken van de lens, het oppoetsen van de messing en allerlei reparaties. Als de achter werd afgelost moest hij weer terug via de steile trap. Soms waaide het zo hard dat hij zich op handen en knieën moest voortbewegen om te voorkomen dat hij werd omgeblazen. Het zware werk, de harde wind, de mist en het geïsoleerde bestaan maakte Point Reyes een niet echt geliefde post. Toch blijkt er een vuurtorenwachter er ongeveer 25 jaar te hebben gewerkt.
Vanaf Elephant Seal Overlook vlak bij Chimney Rock zijn ervan december tot maart een grote kolonie zeeolifanten te zien. Eind september komen er al jonge dieren op het strand voor hun ruiperiode. De foto’s zijn in die periode gemaakt. De website van de National Park Service meldt (2009) het volgende:
After being absent for more than 150 years, elephant seals returned to the sandy Point Reyes Headlands in the early 1970s. In 1981, the first breeding pair was discovered near Chimney Rock. Since then, researchers have found that the colony is growing at a dramatic annual average rate of 16 percent. Fanning out from their initial secluded spot, the seals have expanded to popular beaches. From December through March a breeding colony of elephant seals can be observed from Elephant Seal Overlook near Chimney Rock, above beautiful Drakes Bay. The males are the first to arrive here, in December, to stake out a claim on the beach. Then pregnant females begin to arrive and soon give birth to a single pup. Subadult and juvenile animals arrive and the colony can number close to one hundred animals. From the Overlook you can witness the fascinating behavior of these animals, including male dominance contests, birthing of pups and the interactions of mothers and pups. You will hear the distinctive vocalizations of females, pups and the powerful trumpeting of the adult males (bulls) which can be heard for over a mile.
 |
 |
 |
 |
 |
| tule elk | Tomales Point (achter de ranch) | Pierce Point Ranch | black angus | kust Tomales Point |
De goudkoorts van halverwege de 19de eeuw bracht veel mensen naar de kusten van San Francisco op zoek naar welvaart. Sommige van hen reisde verder naar het westen door en troffen op het Point Reyes schiereiland een kustvlakte zonder bomen; zij met een agrarische achtergrond zagen meteen de mogelijkheden van dit gebied. Ze waren onder de indruk van het koele, vochtige klimaat dat erg geschikt is om melkvee te houden. Overigens waren het de Franciscanen die hier in 1817 vee introduceerden. Een van de oudste boerderijen op het schiereiland, Pierce Point Ranch, dateert uit 1858 en was in zijn tijd een van de meest succesvolle melkveehouderijen. Het geeft een goed beeld van het agrarische bedrijfsleven uit die tijd. Het is mogelijk om door het complex te lopen om hier zelf een beeld van te vormen. Pierce Point Ranch ligt aan het uiteinde van Pierce Point Road, aan de basis van Tomales Point en in het Tule Elk Reserve.
Als je via de Sir Francis Drake Boulevard over Inverness Ridge naar Point Reyes rijdt, laat je de bossen achter je en rijd je graslanden in waar veel vee staat en her en der verspreid oude boerderijen. Dit gebied wordt ook wel de Pastoral Zone genoemd. Wij waren hier na een lange periode van droogte; de weilanden waren geel en het vee werd dan ook bijgevoerd. Daar waar veel dieren bij elkaar verbleven hing een enorme ammoniaklucht. Ondanks alle droogte zien we hier en daar een opvallend kleurig bloempje. Tussen het melkvee spotten we hier en daar ook Angus runderen; echte vleesrunderen. Het schijnt dat het vlees van deze dieren erg mals en vol van smaak is; in de VS zijn ze er dol op. De oorsprong van de Angus is de Schotse Aberdeen Angus.
Tomales Point, Tule Elke Reserve
De ontdekkingsreizigers die eind 18de begin 19de eeuw langs de kust van het Point Reyes schiereiland vaarden, zagen hier grote kuddes elk over het schiereiland trekken. Halverwege de 19de eeuw waren deze dieren van het schiereiland verdwenen. Maar ze hebben een comeback gemaakt: tegenwoordig leven deze dieren weer op het schiereiland en ook in andere gebieden in Californië.
De tule elk kwam terug op het Point Reyes schiereiland 2 jaar nadat er in 1976 een wet werd aangenomen die de overheid opdroeg land vrij te maken dat geschikt was voor de bescherming van tule elk. In 1978 werden 2 stieren en 8 koeien vanuit het San Luis Island Wildlife Refuge (Los Banos) naar Tomales Point overgebracht. De dieren werden in eerste instantie met droge tijden geconfronteerd maar toen begin jaren 90 er weer regen viel verbeterde de omstandigheden zich snel en groeide de populatie flink. In 2000 werden er meer dan 400 elk geteld.
Inmiddels zijn er 2 kuddes in Point Reyes NS. De grootste bevindt zich op Tomales Point en de andere kudde, die uit ongeveer 50 dieren bestaat, is daar weggehaald en kan zich nu in alle vrijheid in de wildernis van het Limantour-gebied in het park begeven. De kudde op Tomales Point bestaat voor meer dan de helft uit dieren die nog geen 5 jaar oud zijn en er zijn een paar honderd vrouwtjes die oud genoeg zijn om jongen te krijgen. Minder dan 5% sterft er per jaar en de gemiddelde levensverwachting is 12 jaar. De populatie groeit dus gestaag en dat legt steeds meer druk op het beperkte leefgebied. Zonder voldoende regenval ontstaat er een tekort aan voedsel en gaan de dieren lijden onder stress en uithongering wat uiteindelijk de populatie in gevaar brengt.
Sinds 1993 doen de National Park Service, U.S. Geological Survey, University of California (Davis en Berkeley), Humboldt State University en de California Department of Fish and Game onderzoek naar de complexe vraag hoe met een groeiende populatie om te gaan. Dit onderzoek leverde informatie op die noodzakelijk was voor het park om een management plan op te stellen om het welzijn van de kudde te verzekeren. De aanpak bestaat uit 3 componenten: verplaatsing, anticonceptie en verder onderzoek. Van verschillende andere opties werd afgezien: sterilisatie is onomkeerbaar en erg ingrijpend, jacht creëert te veel onrust bij het publiek en het hek waarmee Tomales Point van de rest van het schiereiland wordt afgescheiden kan niet worden verwijderd (waarmee het gebied zou worden vergroot) i.v.m. ziekteoverdracht en voedselcompetitie met het vele vee. Anticonceptie lijkt een goede optie. De vrouwtjes worden ingeënt met een immunogeen dat hun immuunsysteem er toe aanzet antilichamen te produceren die voorkomen dat het sperma de eicel kan binnendringen. Deze behandeling is omkeerbaar en de antilichamen die door het vaccin ontstaan gaan niet verder door in de voedselketen.