| VS, Californië: Sequoia National Park | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| sequoia - National Park Service - American Southwest |
Sequoia National Park ligt centraal in de Sierra Nevada ten zuidoosten van Fresno en ten noordoosten van Visalia en is vanuit die steden respectievelijk via hwy 180 en hwy 198 te bereiken. Slechts een klein deel van het gebied is makkelijk bereikbaar. Dat is het deel van het park waar Generals Highway door heen loopt. Deze weg verbindt de noordwest-ingang (hwy 180, Grant Cove sectie van Kings Canyon NP) met de zuidwest-ingang (hwy 198). Ten noorden grenst Sequoia NP aan Kings Canyon NP; beide parken worden als één geheel door de NPS beheerd. De parken hebben een vergelijkbaar landschap maar in Sequoia NP zijn veel meer giant sequoia’s. Die gigantische bomen vormen toch wel de grootste aantrekkingskracht van het park. Veel groepen van deze bomen zijn verspreid te vinden op de westelijke hellingen van de Sierra Nevada op 1500 tot 2000 meter hoogte; ze vormen slechts een klein stukje van het park. Het park beschermt namelijk voornamelijk een deel van het Sierra Nevada gebergte met canyons, meren, watervallen en hoge bergen waaronder Mount Whitney. Deze berg is 4417 meter hoog en is daarmee de hoogste berg van de VS op het continent.
Het gebied dat de naam Giant Forest draagt, is het centrum van het park. Hier zijn de grootste bomen ter aarde te vinden; een klein gebied omvat vele groepen van sequoia’s die vaak makkelijk toegankelijk zijn vanaf de grote weg. De vele wandelpaden bieden mogelijkheden om rustig tussen deze reuzen te lopen. De grootste reus, de General Sherman Tree, staat in het noorden van Giant Forest. De parkeerplaats ligt hoger dan deze boom en met name de wandeling terug kan o.a. door de ijle lucht vrij stevig zijn. Naast deze boom, die gezien wordt als het grootste levende organisme, staan er nog veel andere prachtige exemplaren. Het Congress Trail is een echte aanrader om nog meer van deze bomen te zien; het wandelpad brengt je wat uit de buurt van de Sherman Tree en dan is het meteen een stuk rustiger. Big Tree Trail bestaat uit een wandelpad die om een weide is gelegd. Het geeft de mogelijkheid om sequoia’s vrijwel vrijstaand te bewonderen en dat maakt het fotograferen van deze enorme bomen een stuk makkelijker. Het is een vrij druk bezocht pad maar dat weerhoudt beren blijkbaar niet om er een bezoek aan te brengen. Wij hebben tijdens onze reizen naar Noord Amerika al meerdere keren een beer gezien, maar altijd vanuit de auto. Deze keer stond er een langs het wandelpad en dat was best even schrikken. We zijn rustig blijven staan, ik heb met trillende handen de lens van de camera verwisseld en na een paar foto’s te hebben gemaakt, vertrok het dier gelukkig. Hij keek nog wel een keer om. Moro Rock kan, met name voor mensen met hoogtevrees, ook heel spannend zijn. Maar als je je angst enigszins kunt overwinnen (je kunt je goed vasthouden aan relingen en rotsen) dan is het zeker de moeite waard om naar het uitkijkpunt te lopen. Het is hier o.a. goed te zien hoe steil de weg vanuit de zuidwest-ingang naar Giant Forest is. Deze 16 mijl lange weg kent 130 bochten en 12 haarspeldbochten.
Het park bestaat sinds 1890 en was het tweede nationale park van de VS. Aan het begin van de 20ste eeuw was het park nog steeds niet goed ontwikkeld en moeilijk te bezoeken. Het management en de ontwikkeling was sinds 1891 de verantwoordelijkheid van het Amerikaanse leger, maar door een gebrek aan geld was er nauwelijks iets gedaan. Wat er vooral aan ontbrak was een goede weg naar Giant Forest. In de zomer van 1900 was het leger begonnen met de aanleg van een weg, maar 3 jaar later was er nog geen 5 kilometer weg gerealiseerd. In die zomer van 1903 kwam er weer een nieuwe militaire superintendent naar Sequoia NP. Kapitein (later kolonel) Charles Young was van plan om echt wat gedaan te krijgen in het park en hij maakte dat waar; onder zijn leiding werd net zoveel weg aangelegd als in totaal in de 3 jaar daarvoor. Ondanks dat hij maar 1 jaar in het park heeft gewerkt, is men hem, door alles wat hij voor elkaar heeft gekregen, niet vergeten. Bovendien is hij een indrukwekkend voorbeeld van een vastberaden zwarte man die veel tegenwerking heeft overwonnen. Zo was hij was de eerste zwarte student die het diploma haalde van de blanke school Ripley in Ohio. In zijn leidinggevende functie in Sequoia NP was hij ook de eerste zwarte man die deze positie wist te verwerven. Hij stierf in 1923 tijdens een officiële missie in Afrika en werd begraven op Arlington National Cemetary. Een andere bekende persoon uit de geschiedenis van het park is Walter Fry. Hij kwam in 1888 naar dit gebied om als houthakker te gaan werken. Na met een groep van 5 man 5 dagen bezig te zijn geweest om een sequoia om te zagen, telde hij de jaarringen van de betreffende boom. Hij schrok ervan: in slechts een paar dagen was er een eind gekomen aan 3266 jaar groei. Hij maakte meteen een carrièreswitch en vervulde tot zijn pensionering verschillende functies in het park.
|