| Buideldieren (subklasse: Theria, infraklasse: Metatheria) | |||||||||||||
| - A t/m Z - zoogdieren - flora & fauna - ADW - Wikipedia |
Buideldieren vormen de meest succesvolle en diverse groep van inheemse zoogdieren van Australië. Er zijn ongeveer 140 soorten verdeeld over 7 orders en in vrijwel het gehele continent is wel een buideldier aan te treffen. Hun voedselpatroon varieert van carnivore predatoren tot soorten die alleen grazen. Evenals monotremen is het metabolisme van buideldieren lager dan dat van placentadieren en hebben ze kleinere hersenen. Door hun voorplantingswijze onderscheiden buideldieren zich van andere zoogdieren. Ze behoren niet tot de monotremen omdat ze geen eieren leggen en ze behoren ook niet tot de placentadieren aangezien ze geen volledig ontwikkelde jongen baren. Bij de geboorte verkeert een buideldier nog in een embryo-stadium. Hier is een korte draagtijd aan vooraf gegaan en de verdere ontwikkeling vindt plaats buiten het lichaam van de moeder, aan een melktepel in de buidel (notabene: er zijn ook buideldiersoorten die geen buidel hebben). Onderstaand een korte toelichting bij de verschillende ordes. Voor een nadere classificatie klik hier.
Roofbuideldieren De verschillende bronnen zijn niet eenduidig over het aantal soorten dat tot de orde van de roofbuideldieren behoort: het varieert van 40 tot 70. Ze variëren in grootte maar de meeste leden van deze groep van buideldieren zijn klein en hebben de grootte van een rat. Ze hebben allen een gedrongen, driehoekige kop en hun voor- en achterpoten zijn ongeveer even lang (m.u.v. die van de Kultarr). In Tasmanië komen de 4 grootste carnivore buideldieren voor. De familie van de buidelwolven is uitgestorven. Eens (ongeveer 10.000 jaar geleden) schijnen er minstens 6 soorten van dergelijke dieren in Australië te hebben bestaan. De niet uitgestorven leden van de groep van roofbuideldieren zijn verdeeld over 2 families. Tot de ene familie behoren de Tasmaanse duivel, 4 quoll-soorten en een groot aantal kleinere soorten. Deze nachtdieren zijn voorzien van een indrukwekkend gebit dat hen helpt hun prooi te doden en te verorberen. De numbat vormt in zijn eentje de andere familie. In tegenstelling tot de leden van de andere familie is dit dier overdag actief en bestaat zijn voedsel uit termieten (zijn tanden zijn dan ook een stuk kleiner). Amerikaanse buideldieren De orde van de Amerikaanse buideldieren bevat slechts 1 familie met 95 soorten opossums (buidelratten) die voorkomen in Noord-, Zuid- en Midden Amerika. Ten noorden van Mexico leeft alleen de Virginia opossum. In de Verenigde Staten is deze buidelrat te vinden ten oosten van de Rocky Mountains en aan de westkust en het dier heeft zich inmiddels ook gevestigd in Canada, in het zuiden van Ontario. Herbivore buideldieren De orde van de herbivore buideldieren omvat een grote variatie in buideldieren. Ze worden dan wel herbivoor genoemd, in vergelijking met de roofbuideldieren (carnivoor) en de omnivore bandicoots, maar er zijn verschillende soorten die naast planten ook insekten eten. Kenmerkend voor deze groep van buideldieren is de aanwezigheid van een tweetal snijtanden in de onderkaak en het ontbreken van hoektanden in de onderkaak. Verder zijn de tweede en derde teen van de achterpoten vergroeid tot aan de basis van de klauw. De orde is verdeeld in 3 subordes. De wombat en de koala vormen samen een van die subordes. Zij hebben wangzakken en een korte flapperige staart als gemeenschappelijk kenmerk. De vrouwtjes hebben bovendien een buidel waarvan de opening zich aan de achterkant van het lijf bevindt. Kangoeroes, wallabies, rat kangoeroes en gerelateerden behoren, met hun lange staarten en buidels met een opening aan de voorkant, tot één suborde en possumsoorten behoren tot de derde suborde. Microbiotheria Uit fossielen is opgemaakt dat de orde Microbiotheria ooit uit minstens 13 soorten heeft bestaan. Er is tegenwoordig nog slechts 1 soort over, de monito del monte, die volgens Wikipedia ook wel colocolo wordt genomed. Dit kleine buideldier leeft in het zuiden van Zuid Amerika (Chili, Argentinië) en heeft kenmerken die aangeven dat er wellicht een nauwe verwantschap is met Australische buideldieren. Buidelmollen Het was voor wetenschappers een hele puzzel om uit te zoeken hoe men de buidelmol zou moeten classificeren. Uiteindelijk besloot men dat dit dier zo anders was dan de andere buideldieren dat het een eigen orde kreeg toegewezen. Er zijn tot nu toe 2 soorten geïdentificeerd. Deze blinde carnivoren spenderen het grootste deel van hun tijd al gravend onder de grond op zoek naar insektenlarven. Spitsmuisopossums De orde die uit spitsmuisachtige buideldieren bestaan, omvat 1 familie met 5 soorten die allen in het westen van Zuid Amerika leven. Uit fossielen is afgeleid dat deze orde vroeger uit veel meer soorten heeft bestaan. Buideldassen De orde buideldassen bestaat uit 22 soorten verdeeld over 3 families. Er zijn wetenschappers die denken dat deze dieren een evolutionaire link vormen tussen de roofbuideldieren en de herbivore buideldieren. De tanden lijken op die van een carnivoor, maar zijn wel dusdanig aangepast dat ook plantaardig voedsel kan worden genuttigd. Hun achterpoten lijken echter op die van een herbivoor buideldier. Deze dieren komen voor in Australië, Nieuw Guinea en omliggende eilanden. |