- A t/m Z
- natuurgebieden
- reisschema
- Hans Heysen
- Hanson Bay Wildlife
- KI Wildlife
- Langhorne Creek
- Bleasdale
Zuid Australië heeft ongeveer 1,6 miljoen inwoners waarvan vrijwel iedereen in het gebied ten zuiden van Port Augusta woont en het grootste deel daarvan (1,2 miljoen) in Adelaide.
Slechts 1% woont in de rest van de staat; het onvruchtbare en droge woestijngebied dat 80% van de staat uitmaakt. Zuid Australië grenst als enige staat aan alle andere staten van
het continent. Behalve de kustlijn in het zuiden bestaan die grenzen uit vrijwel rechte lijnen. Het heeft een gevarieerd landschap: prachtige kustgebieden, veel landbouwgronden en in
het binnenland droge, ruige gebieden. Het klimaat in het zuiden in mediterraan met warme, droge zomers en koele, natte winters. In de woestijnen kan het overdag wel eens meer dan 50
ºC worden en ’s nachts vriezen.In 1627 was de kust van Zuid Australië al bezocht door de Nederlanders Francois Thijssen en Pieter Nuyts, die met het Gulden Zeepaard van Cape Leeuwin (West Australië) tot aan de Nuyts Eilandengroep vlakbij het tegenwoordige Ceduna voeren. Aan het einde van de 18de eeuw voer de Franse ontdekkingsreiziger D’Entrecastaux langs de kust op weg naar Tasmanië. Matthew Flinders bracht in het begin van de 19de eeuw de kust in kaart. Charles Sturt ontdekte jaren later dat de Murray River die in New South Wales ontspringt, in Zuid Australië uitmondt.
In 1836 werd Zuid Australië door vrije kolonisten gesticht als Engelse kolonie. Twee jaar later werd het onafhankelijk van New South Wales. In Zuid Australië is nooit sprake geweest van strafkoloniën omdat men het geld niet nodig had dat het opnemen van veroordeelden met zich meebracht. De vele minerale bronnen zorgden immers voor belangrijke geldstromen. Het stond Europeanen vrij zich hier te vestigen. Dat ging helaas ten koste van de vele Aboriginals die in dit gebied woonden. Zij werden van hun land verdreven en verplicht te verhuizen naar missieposten. Velen overleden aan de ziektes die de Europeanen meebrachten.
 |
 |
 |
 |
| Adelaide (River Torrens) | Flinders Chase NP | MT Gambier | Langhorne Creek |
De eerste kolonisten waren afkomstig uit Silezië en Brandenburg, dat nu bij Polen hoort. Zij waren lutheraans en moesten vluchten omdat iedereen zich moest bekeren tot het calvinisme. Deze slachtoffers van religieuze vervolgingen vluchtten voornamelijk naar Noord Amerika. Degenen die naar Australië kwamen, waren gesponsord door de rijke Schotse zakenman en filantroop George Fife Angas. Al snel werden wijnstokken geplant door de gevluchte Duitse families. De vaardigheid om wijn te maken en de specialistische kennis waar zij over beschikten, maakten dit gebied groot. De valleien van Zuid Australië groeiden uit tot de belangrijkste leverancier van kwaliteitswijnen. Bijna de helft van de Australische wijn wordt in Zuid Australië geproduceerd. Bekende wijnstreken zijn Coonawarra, Clare Valley en Barossa Valley. In deze laatste streek zijn duidelijke invloeden van Duitse kolonisten herkenbaar.
De expedities van Edward John Eyre in 1839 en 1840 hadden tot gevolg dat de Flinders Range voor kolonisten kon worden opengesteld. In 1860 vertrok John McDouall Stuart uit Adelaide en na een barre tocht bereikte hij het midden van Australië. Het jaar daarop probeerde hij tevergeefs verder te trekken. In 1862 slaagde hij er uiteindelijk in om de noordkust te bereiken via een route waarlangs in 1872 ook de Overland Telegraph Line werd aangelegd. De Stuart Highway werd naar hem vernoemd.
In 1869 werd in Zuid Australië religieuze godsdienstvrijheid afgekondigd wat de bouw van vele honderden kerken tot gevolg had. Slechts een klein deel hiervan behoorde tot de anglicaanse kerk. De staat onderscheidde zich door deze godsdienstvrijheid van de andere staten. In 1894 was Zuid Australië de eerste staat in Australië en de vierde ter wereld waar vrouwen stemrecht hadden.
De hoofdstad van Zuid Australië, Adelaide, telt meer dan 1 miljoen inwoners. Het begon hier voor de Europeanen in 1836 toen de eerste kolonisten zich hier vestigden. Er was geen strafkolonie dus al het zware werk, zoals het ontginnen van land, het aanleggen van wegen en het bouwen van bruggen moest men zelf doen. Het stadsplan is van de hand van kolonel William Light. Het centrum van de geplande stad bestaat uit boulevards die samen rechthoekige blokken vormen. In het midden van elk blok is een parkje en rondom het centrum zijn vier parken aangelegd. Lees verder ....
Barossa Valley, één van de bekendste Australische wijngebieden, ligt 55 kilometer ten noordoosten van Adelaide. Tientallen wijnboeren hebben ieder hun eigen wijngaard, maar de druiven worden ook van andere wijngaarden gehaald, buiten Barossa Valley. De vallei heeft ’s winters een koel tot mild klimaat, in de zomer is het warm tot heet. De lente- en herfstmaanden hebben een aangenaam milde temperatuur. De week na Pasen wordt in elk oneven jaar het beroemde Barossa Vintage Festival gehouden. Dan lopen Duitse blaaskapellen door de dorpen en zijn er volksdansdemonstraties en wedstrijden in het sjouwen van wijnvaten. Maar het is vooral een eet- en drinkfestijn. Lees verder ....
Hahndorf ligt 30 kilometer ten zuidoosten van Adelaide in de Adelaide Hills. Net als in Barossa Valley vestigden zich ook hier Duitse lutheranen die in hun vaderland werden vervolgd. De eerste kolonisten kwamen hier aan in 1838, aan boord van de “Zebra” die onder bevel stond van kapitein Dirk Hahn. Hahndorf is dan ook een Duits aandoend plaatsje met gebouwen die klassieke Duitse kenmerken vertonen zoals het karakteristieke vakwerk.
Hans Heysen uit Hamburg kwam ook naar Hahndorf en werd er een van de belangrijkste landschapschilders van Australië. Hij stierf in 1968. De Art Gallery of South Australia in Adelaide bezit veel van zijn schilderijen. The Cedars is Heysens oude atelierwoning en nu een museum. Zijn dochter Nora is ook een bekende schilderes en haar atelier bevindt zich in hetzelfde huis.
Hanson Bay Wildlife Sanctuary ligt aan de westelijke kant van Kangaroo Island, tussen de Kelly Hill Caves Conservation Park en het Flinders Chase National Park. Het wordt begrensd door beschermde wildernisgebieden en de Grote Zuidelijke Oceaan. Het gebied omvat 3845 hectare en werd ooit als landbouwgrond gebruikt. Het is nu een gebied waar alle inheemse dieren en planten worden beschermd. Inkomsten zijn voornamelijk afkomstig van het toerisme door middel van het verstrekken van vakantie-accommodatie in de zes aan het strand vakantie hutten, Koala wandelingen, rondleidingen en nachtelijke wildlife tours.
Lake Albert is verbonden met Lake Alexandrina, het meer waarin Murray River uitmondt. De plaats Meningie ligt ten zuiden van Lake Albert en een deel van Coorong NP grenst aan westelijke oever van het meer. Lake Albert heeft geen noemenswaardige wateraanvoer en een hoge verdamping waardoor het zouter is dan Lake Alexandrina. Het is ook kleiner en ondieper en meer beschut tegen de elementen. In 2008 was het waterpeil in beide meren zo laag dat grote hoeveelheden katteklei werd gevormd, een afzetting waarin veel zwavelzuur voorkomt en vaak grote hoeveelheden ijzer, aluminium en zware metalen. Om deze verzuring te voorkomen zou men zeewater in het meer willen laten lopen en er is spanning tussen Zuid Australië en de andere staten waar Murray River door heenloopt (of aan grenst) m.b.t. het vraagstuk van de verdeling van de slinkende watervoorraad.
Langhorne Creek is een plaats en een wijnregio in Zuid Australië. Het bevindt zich ten zuiden van Adelaide op Fleurieu Peninsula in het stroomgebied van Bremer River en Angus River die beide in Lake Alexandria uitmonden. Toegang tot water gecombineerd met de verkoelende briesjes afkomstig van Lake Alexandria, die de avondtemperatuur verlagen en een milde gelijkmatig groeiseizoen bewerkstelligen, maken Langhorne Creek een ideale wijnregio. Frank Potts zag de potentie van het gebied. Hij vestigde zich hier in 1850 en plantte de eerste druivenstruiken in de jaren 60 van de 19de eeuw op de plek die nu bekend staat als Bleasdale Winery.
Rond 1990 was er ongeveer 440 hectare aan wijngaarden in deze regio maar inmiddels is dat uitgegroeid tot bijna 6000 hectare. Het gebied staat vooral bekend om haar Cabernet Sauvignon en Shiraz. Deze twee druivenrassen omvatten ongeveer 70% van het totaal aan druivenareaal van het gebied. In eerste instantie werden de druiven gemengd met druiven uit andere regio’s. In de jaren 90 van de vorige eeuw besloot een groep families die al vanaf het einde van de 19de eeuw druiven verbouwen, de verkoop van 100% Longhorne Creek wijnen te gaan bevorderen. Recentelijk worden er ook steeds meer verschillende druivenrassen verbouwd. De oogst vindt plaats vanaf begin maart tot eind april.
MT Gambier is een vrij grote plaats in het zuiden van Zuid Australië, ongeveer 440 kilometer ten zuiden van Adelaide. Het is genoemd naar de vulkaan waarop het dorp is gebouwd. De stad werd gesticht in 1854 en wordt omringd door grote plantages en landbouwgrond. De kratermeren bieden veel recreatiemogelijkheden. Het water van Blue Lake schijnt tussen april en oktober grijs te zijn waarna het op onverklaarbare wijze (?) blauw wordt.
De vulkaan is vernoemd naar Lord Gambier. Luitenant James Grant gaf de berg deze naam op 3 december 1800 toen hij op de Lady Nelson langs de kust voer. Stephen Henty uit Portland was de eerste blanke die Blue Lake zag (1839). Hij kwam een paar later met vee terug naar dit gebied en vestigde zich hier. Pas vanaf de jaren 50 was er echt sprake van landbouw in dit gebied; de overheid verkocht toen kleine stukken land.
In het gebied woonden gedurende 20.000 tot 30.000 jaar de Booandik Aboriginals (ook wel Buandik, Boandik, Bunganditj of Buanditj genoemd). In een straal van 30 kilometer rondom Mount Gambier zijn veel grotten te vinden met zeer oude gravures die gemaakt zijn door de oorspronkelijke bewoners. Craitbul Story is een Aboriginal legende die relevant is voor de omgeving van Mount Gambier en inzicht geeft in de vulkanische activiteit in dit gebied. Volgens dit verhaal maakte voorouder Craitbul van de Booandik stam een oven bij Mount Muirhead om te koken voor zijn vrouw en familie. Toen zij de kreunende stem van de vogelgeest Bullin hoorden, die hen waarschuwde voor de boosaardige geest Tennateona, vluchtten ze naar een andere plek waar ze een andere oven bouwden (Mount Schank). Ook daar werden ze weer bang voor de dreiging van de boosaardige geest en vertrokken ze naar Berrin waar ze opnieuw een oven bouwden (Mount Gambier). Op een dag steeg het water en ging het vuur uit. Ze maakten andere ovens maar steeds steeg het water en werd het vuur gedoofd. Dit gebeurde 4 keer: Valley Lake, Blue Lake, Browne’s Lake en Leg of Mutton Lake. Uiteindelijk vestigden Craitbul en zijn familie zich in een grot op een helling van Berrin’s Peak.
Parndana Wildlife Park is een kleine dierentuin op Kangaroo Island. Het bestaat sinds januari 1992. In 2013 kochten Sam en Dana Mitchell het park en sindsdien draagt het park de naam Kangaroo Island Wildlife Park. Sam en Dana hebben beiden een wildlife achtergrond en keken al hun hele leven uit naar een kans om de bescherming van inheemse dieren te ondersteunen door hun eigen wildpark. Het park is de thuisbasis van meer dan 150 soorten inheemse Australische wilde dieren en meer dan 600 dieren!