Australië: West Australië


- A t/m Z
- geschiedenis
- natuur
- reisschema

externe links:
- Dolphin Discovery C.
- Geographe Wine
- Naturaliste Charters
- Mundaring Weir
- Victoria Dam
- Wave Rock
West Australië is de grootste staat van Australië. Het omvat met zijn 2.500.000 km2 maar liefst 30% van het gehele continent. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen, waarvan de meeste zich in en rond Perth (1,5 miljoen) hebben gevestigd. West Australië is in 11 regio’s gedeeld: Kimberly, Pilbara, Gascoyne, Mid West, Goldfields, Heartlands, Perth, Peel, South West, Great Southern en Esperance.
In 1890 kreeg West Australië zelfbestuur. Rond die tijd werd in Coolgardie en Kalgoorlie goud gevonden. Er verrezen tal van gebouwen in laat-Victoriaanse stijl, waarvan er nog altijd veel intact zijn. Aan het begin van de 20ste eeuw veranderde er veel: er werd een telegraafkabel aangelegd van Perth naar Zuid Afrika en Londen en in 1917 verbond een spoorweg Kalgoorlie met de oostelijke staten. In de jaren 20 werden immigranten en soldaten die terugkeerden van WO I naar het gebied gehaald om het te ontginnen. Dit mislukte grotendeels en veel mensen verlieten de streek weer.
De huidige economie is voornamelijk afhankelijk van mijnbouw, landbouw en toerisme. De staat levert 36% van de totale export van Australië en is de derde grootste ijzererts producent van de wereld. Perth en het zuidwesten bieden toeristen o.a. mooie stranden, een heerlijk klimaat, walviskijken langs de kust en het wijngebied Margaret River. In het noorden neemt het toerisme toe. Zelfs afgelegen gebieden als de Kimberley, Coral Bay en Broome ontvangen steeds meer bezoekers.

Perth is de hoofdstad van West Australië. Het grootste deel van de inwoners van deze staat woont in of in de buurt van Perth. In de verre omtrek is geen enkele andere grote stad te vinden; de dichtstbijzijnde grote stad Adelaide ligt op meer dan 2000 kilometer afstand. De stad is in 1826 door de Britten gesticht aan de oevers van de Swan River, op 10 kilometer van de plek waar deze rivier in de Indische Oceaan uitmondt.
De kustvlakte waarin de stad ligt, wordt aan de noord- en westkant begrensd door de Darling Range, met daar achter de tarwevelden van deze regio. Het landschap ten zuiden van de stad is zeer divers: bossen met enkele van de hoogste bomen ter wereld, bergen die in de loop van de dag spectaculair van kleur veranderen en een mooie kustlijn. In het binnenland liggen de goudvelden die de kolonie ooit verrijkten.
De geschiedenis van Perth wordt gekenmerkt door bouw en herbouw. De tijdelijke huizen van de eerste kolonisten werden vervangen door permanente gebouwen, vaak het werk van gevangenen in de tweede helft van de 19de eeuw. De goudkoorts rond 1890 en de bloei van de mijnbouw in de jaren 60 en 70 van de 20ste eeuw brachten welvaart. Veel oude gebouwen werden vervangen door prestigieuze nieuwe gebouwen als symbool voor de rijkdom van de staat. Restanten van de oude stad duiken hier en daar nog op tussen de wolkenkrabbers.
De foto linksonder stond op maandag 18 november 2001 in de krant. De avond er voor zaten wij, gelukkig droog in de camper, in een enorm onweer. De krant meldde: “Lightning strikes twice. The tick clouds that deprived Perth of a once-in-a-generation meteor display put on a spectacular show of a different kind. Lightning struck city buildings as extensive storms cut through southern WA. The light show came at the cost of destroyed crops through the Wheatbelt and storm damage in the city”.

Lightning
strikes twice
Esplanade - Perth Bunbury York Nambung NP

Bunbury is de op een na grootste stad van West Australië, heeft iets meer dan 32.000 inwoners (Wikipedia mei 2011) en ligt ongeveer 175 kilometer ten zuiden van Perth aan de kust van de Indische Oceaan. Het ligt in het hart van de Geographe Wine Region. Deze wijnstreek is formeel opgericht in 1999 en vernoemd naar “Le Geographe”, het schip van de Franse ontdekkingsreiziger Nicholas Baudin.
Een andere belangrijke trekpleister vormen de tuimelaars (bottlenose dolphins) die in Koombana Bay leven. Deze dolfijnen zwemmen regelmatig tot aan het strand. Het Dolphin Discovery Centre (link website) dat zich op de oever van Koombana Bay bevindt, is een non-profit organisatie die zich bezig houdt met onderzoek naar dolfijnen, educatie, bescherming en toerisme. Deze organisatie organiseert boottochtjes om de dolfijnen in het water op te zoeken en biedt de mogelijkheid met deze prachtige dieren te zwemmen.
Uit: www.visitbunbury.com.au (mei 2011).
Bunbury was discovered by French explorer Captain de Freycinet in 1803. It was originally named Port Leschenault and was a camp site for a military regiment, dispatched to protect the, yet to arrive, settlers. Further south at the time, the town of Augusta was being settled by pioneering families and Governor James Stirling led an expedition up the Collie River to the Darling Range, claiming large land grants as they went. Eventually, when no settlers arrived at Port Leschenault, the soldiers returned to Augusta.
The area was re-named Bunbury in 1836 in honour of Lieutenant Henry William St. Pierre Bunbury who was the first European to trek there overland from Pinjarra. It wasn’t until two years later in 1838 that Bunbury’s first settlers arrived, the Scott Family. From its slow beginnings Bunbury was boosted by the arrival of convict labour, between 1851 and 1868. The demand for goods increased, the workforce was expanded and the economy stimulated. A boom in timber cutting for the construction of railways and the goldrush in nearby Donnybrook took Bunbury from being a small colony outpost to a town by 1900.
The Port of Bunbury became the region's main export channel and saw the closure of the Busselton port in 1972. Visitors nowadays are offered a glimpse into Bunbury’s early life with King Cottage Museum (1880), Rose Hotel (1865), and St Mark's Church (1824) - the second oldest church in Western Australia. Admire the 1860s architecture and workmanship evident in the Old Post Office, Courthouse and appreciate the significance of the Old Timber Jetty (1864).

Naturaliste Charters (link website) begint al in september vanuit Dunsborough met whale watching in Geographe Bay. Gedurende een maand of drie vormt de baai een veilige haven voor de jongste walvissen. Ze kunnen hier rustig aansterken voordat ze zich in de Southern Ocean begeven. Naast bultruggen en zuidkapers komen er ook pygmy blue whales (Caperea marginata) voor. Die worden vooral in oktober en november gezien. De laatste bultrug wordt in december waargenomen.
Bultruggen (Humpback whale, Megaptera novaeangliae) en zuidkapers (southern right whale, Eubalaena australis) trekken in juli in de Indische Oceaan langs de kust op weg, vanuit de Zuidpool, naar het noorden om zich voort te planten. In de laatste maanden van het jaar migreren ze weer naar de Zuidpool, waar ze gedurende de gehele zomer over voldoende voedsel beschikken. Lange tijd nam de populatie walvissen sterk af als gevolg van de jacht. Sinds de walvisjacht is verboden is het aantal walvissen flink toegenomen.
Zuidkapers zwemmen soms heel dicht bij de kust om hun pasgeboren jongen te beschermen tegen o.a. haaien. Soms stranden walvissen en dolfijnen op de kust. In 1986 moesten er in Flinders Bay bij Augusta heel veel mensen aan te pas komen om de 114 gestrande walvissen te redden. Uiteindelijk kon men 96 walvissen weer naar diep water leiden en staat het bekend als de grootste en succesvolste walvisredding van Australië. In Augusta staat een gedenkteken voor deze actie.

Wave Rock is een bezienswaardigheid die niet vaak op een doorgaande route kan worden ingepland. Het is maar de vraag of het de moeite waard is om hier een heel eind voor om te rijden. Het kwam ons wel goed uit omdat het net een dag ontzettend slecht weer was. Dan is het niet zo erg om lang in de auto te zitten.
De enorme graniete rots ligt een paar kilometer ten oosten van het plaatsje Hyden, in de graanstreek (Wheatbelt) van West Australië, en lijkt op een grote golf. Water, regen en temperatuurverschillen hebben er voor gezorgd dat de zachtere delen van de rots geleidelijk verdwenen en de huidige vorm ontstond. De verticale strepen zijn gevormd door de reactie van mineralen met het water waarmee ze werden weggespoeld. De rots is ongeveer 15 meter hoog en 110 meter lang. Het is mogelijk om er op te lopen. Hyppo’s Yawn, een rots vlakbij Wave Rock, is via een kort wandelpad te bereiken.

Rockingham is een leuk plaatsje ten zuiden van Perth aan de kust van de Indische Oceaan. Peron Point biedt mogelijkgheden om prettig te wandelen met mooie uitzichten. Bovendien is Rockingham een goede uitvalbasis voor een bezoek aan Penguin Island.
Kaart van de omgeving.

Niet ver ten oosten van Perth ligt het plaatsje Mundaring waar eind 19e eeuw een dam, Mundaring Weir, is gebouwd. De ingenieur die verantwoordelijk was voor dit project, de heer O’Connor, schijnt niet lang voordat het project tot een succesvol einde kwam, zelfmoord te hebben gepleegd. Zijn plannen waren blijkbaar dusdanig radicaal dat hij veel kritiek en spot over zich heen kreeg en hij had veel moeite de financiering rond te krijgen. Tot op de dag van vandaag heeft de regio Goldfields nog steeds profijt van deze dam.
Ten zuidoosten van Perth ligt de Victoria Dam. Deze dam is geopend op 22 november 1991 werd gebouwd om Lesmurdie en Kalamunda en omgeving van water te voorzien én om Perth en omgeving water te kunnen leveren in periodes van grote vraag. De originele dam is aan het einde van de 19de eeuw gebouwd en was in 1891 klaar. In 1896 kocht de overheid de dam van het bedrijf dat het had gebouwd en beheerd. Dit met het oog op het veel voorkomen van tyfus en na veel klachten over o.a. de beschikbaarheid van het water. In de jaren daarna moest er nog veel verbeterd worden aan de kwaliteit en het weglekken van het water. In 1988 stelde men vast dat de dam niet voldeed aan de veiligheidsnormen met betrekking tot aardbevingen en overstromingen. Het beton was dusdanig slechte kwaliteit dat het niet voldoende kon worden gerepareerd.